ARLA APETINA® ASSORTIMENT

ARLA APETINA®

Mediterrane stijl witte kaas wordt steeds populairder als koken extra lekker moet zijn en een "Mediterrane" oppepper nodig heeft. Onder het ARLA APETINA®-merk is witte kaas aanwezig voor elke gelegenheid; in stukken, plakken en blokjes, in pekelwater en in olie, met olijven, knoflook en andere lekkere ingrediënten. Daarnaast is de enkele jaren geleden geintroduceerde ARLA APETINA® Saladekaas met slechts 10% vet (absoluut) niet meer weg te denken uit de schappen van de supermarkt.

Feta - een boeiende geschiedenis

Feta is misschien wel de oudste kaas ter wereld. Over de historische oorsprong van feta tast men in het duister. Wel is (nagenoeg) zeker dat deze kaas is ontstaan in een gebied dat wordt begrensd door Triëst in het noorden, de piramiden in het zuiden, Sicilië in het westen en Perzië in het oosten. Vast staat ook dat fetakaas al eeuwenlang - waarschijnlijk zelfs al duizenden jaren lang - een belangrijke handelswaar is in heel dit gebied, waar feta in vele varianten werd gemaakt van de plaatselijk voorhanden zijnde melk, ongeacht of die afkomstig was van buffels, schapen, geiten of koeien. Op afbeeldingen uit de klassieke Oudheid is te zien hoe belangrijk deze kaas was in het dagelijks leven van toen, en volgens de Griekse mythologie nuttigden oppergod Zeus en zijn zoon Hermes, weidegod en beschermer van de herders en de kudden, ooit een landelijk (goden)maal bestaande uit onder andere een kaas, die misschien wel de voorloper was van het tegenwoordig zo welbekende fetakaasje.

Homerus beschrijft hoe de Cycloop Polyphemus, die in een hol op Sicilië woonde, op primitieve wijze een kaas bereidde door de melk van zijn vee te bewaren in leren zakken, waarin deze dankzij de in de zak aanwezige melkzuurbacteriën snel stremde. Door verhitting werd de wrongel van de wei gescheiden. De wrongel werd vervolgens in de openlucht gedroogd en meteen gegeten. Om deze verse kaas langer te bewaren kon zout worden toegevoegd.

Het woord "feta" is van oorsprong Italiaans en betekent "plak". Dat feta zijn naam heeft te danken aan een Italiaans woord heeft waarschijnlijk alles te maken met het feit dat Italiaans een belangrijke rol speelde als handelstaal in het oostelijke Middellandse-Zeegebied, waar het woord in de loop der tijd een verzamelnaam is geworden voor deze eenvoudige verse ziltige kaas, die in plakken werd verkocht. Voor veel mensen in het oostelijke Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten is kaas net zoals toen nog steeds de belangrijkste bron van dierlijk eiwit, omdat vlees in deze landen geen belangrijk deel uitmaakt van de maaltijd. Feta wordt 's morgens, 's middags en 's avonds gegeten, vaak opgerold in een pannenkoekachtig brood (pita) met verse kruiden en misschien wat tomaat en komkommer. Vakantiegangers keerden uit het zuiden terug met enthousiaste verhalen over dit pittig-zoute verse kaasje en langzamerhand werd het ook in de rest van Europa een belangrijk culinair ingrediënt.

Door de aangepaste Europese regelgeving, ingaande per 15 oktober 2007, mag alleen kaas gemaakt van minimaal 70% schapenmelk en maximaal 30% geitenmelk en dat geproduceerd in bepaalde delen van Griekenland, nog feta heten. Veel consumenten in West- en Noord-Europa geven de voorkeur aan Mediterrane stijl witte kaas op basis van koemelk vanwege de aangename, iets mildere smaak. Het leeuwendeel van de in Nederland gegeten witte kaas is tegenwoordig Deense Mediterrane stijl witte kaas, gemaakt van koemelk.

Kijk voor inspirerende recepten op: recepten